03 March, 2009

why blog?

Its been almost a year since i wrote my last poem,and today i was sort of determined that i should
write at least one hundred words a day..
Lots of thoughts been meandering in my mind and i just thought i shall jot down whatever comes in ..and the question that runs in my mind is ...why do i blog?
why do i want to make my thoughts known to others and i even take pains to inform all i know that they should visit and comment too.. cheeky eh?
But then is it not natural for human beings to crave for attention and to prove to the world they are a superior lot than the contemporaries?
let me ask this question to myself..why do i want to write something?may be i want to be called "ah she is something different ""ohh she has stuff"and all that...but no that is not the case..
I recently analysed that putting my thoughts in black and white might be an effort to find out some people who might also think like me and relate to them..
Had they faced the same circumstances and hardships and happy moments i am keen to know how they have reacted and also come out unscathed..
We human are always social animals and want everything to be related and in this vast blogger world it would be heartening to know that people do think alike and they do have the same experience and they too might have faced the same hard ships and there is a solidarity...
and a feel that"i am not alone "..
yes thats exactly what i want to learn and thats the reason i browse and follow a lot number of blogs and say to myself "dearie u are not the only person in this world ..and there are lot more like u ..so just relax " and so do i..
so why do i blog ?
at last its to relax my mind..
is it true ? lets find out ........

6 comments:

k R i S h said...

Well paddy more than the urge to crave for an attention.. more than the urge to look for fellow animals with same thoughts and experience like us... the urge to pour down is what makes a blog, a blog !! How many times have we been in phases of life where in, we just wished.. ah.. if there was just someone who could atleast listen to me crib.. listen to me express exhilaration.. listen to me.. when u got no one and the urge to pour out still doesnt go off..thats when u start to pen it down.. atleast you would have the satisfaction of pouring it out.. and a faint hope that probably somewhere..someone just managed to read you !!

Vidyasagar said...

Happy to come across one more person who reads Osho and JK.

சாம்ராஜ்ய ப்ரியன் said...

இங்கு தமிழில் விமர்சனம் எழுதி கொஞ்சம் பின் தங்கி விட்டேன்... ஆனால் மனதில் தோன்றுவதை உள்ளபடியே சொல்ல வேறு வழி தோன்றவில்லை.

எவ்வளவு தான் உதறினாலும்... சில எண்ணங்கள், ஞாபகங்கள், கோப தாபங்கள், கனவுகள் மனதில் சிலவற்றை விட்டு விட்டு சென்று விடுகின்றன. அவைகள் கற்பனையோடு சேர்ந்து, நினைவுகளோடு கலந்து நம்மை வேறு உலகில் தள்ளி விடுகிறது. அதை தான் delusion என்று சொல்கிறார்கள் என நினைக்கிறேன். என்னை இங்கேயே நிறுத்திக் கொள்ள, நான் எழுத ஆரம்பித்தேன். மனதில் சேருகின்றவற்றில் இருந்து, தற்காலிக விடுதலை அளிக்க எனக்கு எழுத்து உதவுவதாக நினைக்கிறேன்.

சில நேரம் குப்பைகளை கிளறும் பொழுது, ரத்தினங்கள் கிடைத்து விடுகிறது. பிறர் அதனை அடையாளம் கண்டு பாராட்டும் பொழுது, போதை சுயம்புவாய் தோன்றி விடுகிறது. அதனை தக்க வைத்துக் கொள்ள, மீண்டும் குப்பைகளை சுயநல நோக்கத்தோடு கிளறுகிறேன். :D தானாக நிகழ வேண்டியதை, நிகழ்த்த முற்பட்டால்? பூ தானாக தான் மலர வேண்டும்.. நம்மால் அதன் இதழ்களை பிரித்தெடுத்து மலர வைக்க முடியாது.

தங்களது ஒரு வருட இடைவேளை... மலருவதற்கான் காத்திருப்பு. "ah she is something different.. ohh she has stuff" என்று தாங்கள் பெயரெடுக்க நினைத்திருந்தால், என்னை போல் அல்லவா எதையாவது கிளறி ஏமாறியிருப்பீர்கள்.

"at last its to relax my mind.." உங்க அளவில்... அது நூறு சதவிதம் உண்மையே.

இசக்கிமுத்து said...

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு சகோதரியை சந்தித்த மகிழ்ச்சி! நன்றாக சொன்னீர்கள் "at last its to relax my mind.."

sanjay said...

Dear Padma,

Well this blog has been arid for almost an year, to be precise since your poem "Trust" on 11th March 2008 with the cold ruthless wind sweeping you (not the leaves) away, away and away from the blog and from all of us..
It is nice to see u back from the exile with the determination to write at least a century of words a day!!! I hope that determination stays with you always so that we all will be blessed with more and more wonderful poems. Not all can express their imaginations in such a beautiful manner as you do because it is god's gift to have such talent and skill which you have in abundance.. Keep writing...

Sanjay

Anonymous said...

yo... strange style :))